نشا سرخارگل و نهال سرخارگل

نشا سرخارگل و نهال سرخارگل

سرخارگل

شرایط اکولوژیکی لازم برای رشد سرخارگل

شرایط اکولوژیکی لازم برای رشد گیاه سرخارگل از این قرار است: سرخارگل به نور فراوان احتیاج دارد و خاک های سبک (شنی) و متوسط (لومی) را تحمل می کند. خا ک هایی با ضخامت زیاد، حاوی ترکیب های هوموسی و همچنین ازت کافی برای کشت سرخارگل توصیه می شود. ترکیب های آهکی نیز نقش مهمی در افزایش عملکرد ریشه و پیکر رویشی این گیاهان دارد. سرخارگل قادر است خشکی را به خوبی تحمل کند. این گیاه به سرما مقاوم است و تا دمای منفی ده درجه سانتی گراد را به راحتی تحمل کرده و ریشه این گیاه نیز در زمستان، دمای منفی سی درجه سانتی گراد را به خوبی تحمل می کند. شرایط نیمه سایه و تنش خشکی را نیز تحمل می کند. pH مناسب خاک 5/5 الی 5/6 است.

آماده سازی زمین برای کاشت سرخارگل

هنگام آماده کردن زمین، افزودن مواد و عناصر غذایی لازم گیاه به خاک ضروری است. اضافه کردن سی تن کود حیوانی (انجام آزمایش خاکشناسی برای تعیین کود موردنیاز لازم است) در هکتار پیش از کشت، در بهبود رشد و افزایش عملکرد محصول موثر است. کود حیوانی ضروری را باید در فصل پاییز، به خاک اضافه کرد و سپس به عمق 35 سانتی متر خوب شخم زد. در اوایل بهار و پیش از کاشت، کلوخ ها شکسته شده و بستر خاک تسطیح می شود؛ سپس با استفاده از فاروئر، زمین به صورت جوی و پشته با فاصله ردیف های کشت40 تا 50 سانتی متر و فاصله دو بوته روی ردیف 25 تا 30 سانتی متر آماده می شود.

آبیاری سرخارگل

نیاز آبی سرخارگل متوسط است، آبیاری منظم و به هنگام، نقش مهمی در افزایش عملکرد محصول و همچنین افزایش مقدار مواد موثره آن دارد. در مناطقی که مقدار و پراکنش بارندگی سالانه مناسب باشد ( 300 تا 800 میلی متر)می توان این گیاهان را به صورت دیم کشت کرد. آبیاری مناسب گیاه در مناطقی که میزان بارندگی مناسب نباشد، ضروری است.

این گیاه اگرچه وارداتی است ولی سازگاری خوبی با شرایط آب وهوایی ایران از خود نشان داده است.

موارد استفاده سرخارگل

در این مبحث، به موارد استفاده از سرخارگل پرداخته می شود:

کاربرد دارویی برای انسان

کاربرد دارویی برای پرندگان

- کاربرد جهت کشت در فضای سبز

ترکیبات شیمیایی، خواص درمانی و کاربرد گیاه سرخارگل

ترکیبات دارویی فعال موجود در سرخارگل و فرآورده های آن شامل آلکامیدها، گلیکوپروتئین ها، پلی ساکاریدها، ترکیبات فنلی، سینامیک اسیدها و اسانس ها هستند که این موارد به سبب خواص درمانی، کاربردهای زیر را دارند:

- این گیاه آثار ضدویروسی، ضدباکتری، ضد قارچی، ضد عفونی کننده، تحریک سیستم ایمنی، آنتی اکسیدانی، ضدالتهاب و بهبود دهندگی زخم است.

- مصرف خوراکی سرخارگل، درمان حمایتی در سرما خوردگی و عفونت های دستگاه تنفسی و ادراری، به سبب تحریک سیستم ایمنی بدن بوده و مصرف موضعی آن برای افزایش بهبودی زخم و درمان بیماری های التهابی پوستی است.

- در طب سنتی و عامه، برای درمان سوختگی، اگزما، زخم های چرکی، تبخال، عفونت لثه، عفونت های ریوی، گزیدگی حشرات و خاصیت پادزهر در مارگزیدگی، اسپاسم معده و آرتریت روماتویید کاربرد دارد.

- عصاره گیاه سرخارگل خاصیت ضدویروسی قوی علیه ویرو سهای آنفلوآنزای انسانی از خود نشان داده است.

- مواد موثر موجود در عصاره سرخارگل با خاصیت آنتی باکتریال قوی، بر باکتری های مولد عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی و تحتانی مانند سینوزیت، برونشیت، پنومونیا و التهاب لوزه تاثیر می گذارند.

- ازآنجاییکه آلوده شدن سلول به ویروس هایی مانند راینوویروس ها، سین سیشیال تنفسی و آنفلوآنزا امکان آلوده شدن به باکتری های خاصی مانند هموفیلوس آنفلوآنزا و استافیلوکوکوس پنومونیا را افزایش می دهند، عصاره سرخارگل با قابلیت غیر فعالسازی ویروس ها و باکتری ها و جلوگیری از ورود آنها به درون سلول میزبان، از عفونت های همزمان ویروسی و باکتریایی جلوگیری می کند.

- سرخارگل در پیشگیری و درمان التهاب نیز موثر است.