نشا گل گاوزبان و نهال گل گاوزبان

نشا  گل گاوزبان و نهال گل گاوزبان

نحوه کاشت گل گاوزبان ایرانی

 بهترین روش کاشت گل گاوزبان ایرانی، روش نشاء کاری است.

نشاءهای گل گاوزبان ایرانی را در مرحله 4 تا 6 برگی و گاهی تا 8 برگی به زمین اصلی انتقال داده و با فاصله 50 در 50 سانتی متر آنها را کشت می کنند. کشت این گیاه به صورت دیم در مناطقی با بارندگی بیش از 300 میلی متر و پراکنش خوب نیز میسر است. شرایط آب و هوایی کوهستانی سردسیر و نیمه مرطوب که در طول بهار و تابستان دارای باران های متناوب می باشند برای کشت دیم مفید است.

خاک مناسب برای کاشت گل گاوزبان ایرانی

گل گاوزبان در هر خاکی قابل رویش است ولی خاک با بافت متوسط (بافت لومی ) نسبتاً غنی و مرطوب با زهکشی خوب و دارای مواد آلی برای تولید آن مناسب است. در اراضی رها شده در دیم زارهای کم بازده با کشت گل گاوزبان علاوه بر افزایش درآمد تولیدکنندگان، از فرسایش خاک به علت چند ساله بودن نیز جلوگیری می شود.

گل گاوزبان به شوری خاک مقاومت متوسط دارد . در آزمایش که در مورد تاثیر سطح شوری بر جوانه زنی بذر این گیاه انجام شد، مشخص گردید که بذور تا  100 میلی مول شوری (کلرید سدیم) را تحمل نموده و 50 درصد بذور قادر به جوانه زنی هستند. pH خاک 6/6 برای گل گاوزبان مناسب است. این گیاه تا حدی به شوری مقاوم است و پتانسیل بالایی در جذب عناصر سدیم و کلر دارد. در نتیجه، برای اصلاح خاک های شور و قلیایی استفاده می شود. گل گاوزبان تحمل شرایط ماندابی را ندارد.

نور کافی در افزایش رشد و عملکرد گیاه گل گاوزبان حایز اهمیت است.

تاثیر دور آبیاری بر عملکرد گیاه گل گاوزبان ایرانی

طبق تحقیقات به عمل آمده در منطقه الموت قزوین میزان دور آبیاری 7 تا 14 روز یکبار و به میزان 3000 متر مکعب در هکتار بیشترین عملکرد را دارد. که میزان عملکرد محصول با این مقدار آبیاری نسبت به کشت های دیم 2 تا 3 برابر بوده است.

کشت در شرایط دیم طول دوره گلدهی گیاه کاهش می یابد و از سال سوم به بعد عملکرد آن به شدت کاهش می یابدکه میزان کاهش به میزان نزولات جوی بستگی دارد.

در کشت گل گاوزبان باید از زمین های حاصلخیز استفاده شود از آنجا که این گیاه 5 تا 7 سال در یک مکان باقی می ماند. از این رو تمام نیازهای غذایی آن در این مدت باید تامین شود. بنابراین، 30 تن کودهای دامی به طور کاملا پوسیده در فصل پاییز به زمین اضافه شده و شخم زده می شود. 60 تا 80 کیلوگرم در هکتار کود اکسید فسفر و 60 کیلوگرم نیتروژن به شکل اوره استفاده می شود تمام کود فسفره قبل از کاشت ولی نصف نیتروژن به صورت سرک یک ماه پس از کاشت به صورت ردیفی در داخل شیارها قرارداده و با خاک پوشانده می شود. پس از افزودن کود دامی و کودهای فسفره و پتاس در اوایل پائیز به مزرعه بایستی توسط شخم مناسب با خاک مخلوط شود. پس از یک ماه در اواسط فصل پائیز شخم سطحی، دیسک، تسطیح و جوی و پشته (فارو) مزرعه برای کاشت آماده می شود.