نشا نعناع فلفلی

نشا نعناع فلفلی

تغذیه و کوددهی نعناع فلفلی

نعاع فلفلی در طول دوره رویش و برای تولید اسانس، به مقدار کافی ماد و عناصر غذایی نیاز دارد. مقادیر مناسب ازت، فسفر و پتاس به میزان قابل توجهی باعث افزایش تولید اسانس د این گیاه می شود. برای تولید یک تن گیا نعناع فلفلی، 25 کیلوگرم ازت، 8 کیلوگرم فسفر و 10 کیلوگرم پتاس از خاک جذب می شود.

اگرچه میزان مصرف کود ای شیمیایی، به شرایط خاک بستگی دارد اما به طور کلی می توان گفت در سال اول (قبل از کشت)، با اضافه کردن 50 تا 90 کیلوگرم در هکتار کود فسفاته و 60 تا 90 کیلوگرم در هکتار کود های اته به زمین کشت نعناع فلفلی، سبب تقویت خاک و رشد بهتر نعناع فلفلی می شود. تقسیط در استفاده از کودهای ازته در فصل رویش گیاه به خاطر ابشویی بالای آنها منجر به افزایش کارایی استفاده از این کود ها می شود.

هر ساله، اضافه کردن 90 تا 120 کیلوگرم در هکتار کود ازته به زمین های زیر کشت نعناع فلفلی توصیه می شود که از این مقدار، دو سوم در فصل بهار، قبل از رویش گیاه و یک سوم پس از اولین برداشت، به خاک اضافه می گردد. از سال دوم رویش، هر ساله در فصل پاییز، افزودن 50 تا 80 کیلوگرم در هکتار فسفر و 60 تا 80 کیلوگرم در هکتار پتاس به خاک باعث افزایش عملکرد و بهبود کیفیت رشد و تولید اسانس در گیاه دارویی نعناع فلفلی می شود.

جدول کودهای مورد نیاز نعناع فلفلی (کیلوگرم در هکتار)

قبل از کشت نعناع فلفلی اضافه کردن 20 تا 30 تن کود های کاملا پوسیده حیوانی در هکتار نتایج خوبی به همراه خواهد داشت. از آنجایی که کود های نپوسیده برای پوسیده شدن در خاک، بخشی از ازتموجود در خاک را نیز جذب می نمایند، نه تنها باعث تقویت آن نمی شوند، بلکه موجب کاهش نیتروژن خاک نیز می گردند. بنابراین در هنگام استفاده از کود دامی باید دقت نمود که از کود های پوسیده و سرند شده استفاده شود.

کمبود عناصر غذایی نظیر بر، منگنز، مولیبدن و کبالت، سبب کاهش عملکرد و همچنین کاهش مقدار اسانس گیاه دارویی نعناع فلفلی می شود، از این رو لازم است خاک زمین هایی که در آنها نعناع فلفلی کشت می شود، آزمایش قرار گیر تا در صورت کمبود، از طریق محلول پاشی با محصولات کودی مانند واکسال 2، میکرامید 1 و .....این مواد در اختیار گیاه قرار داده شود.

تناوب کشت نعناع فلفی

نعناع فلفلی 2 تا 4 سال در زمین باقی می ماند. از این رو ، تناوب کشت برای این گیاه مهم است. نعناع فلفلی را باید در تناوب با گیاهانی مانند غلات، حبوبات و نباتات علوفه ای کشت نمود، که دوره رویشی کوتاهی دارند، کشت نمود.

پس از برداشت این گیاهان، بهتر است زمین برای مدتی به صوررت آیش باقی بماند. خاک پس از برداشت نعناع فلفلی کیفیت خوبی دارد لذا پس از برداشت باید گیاهانی را کشت نمود که باعث کاهش کیفیت خاک نشوند. سه سال پس از برداشت می توان نعناع فلفلی را دوباره در همان زمین کشت نمود.

جدول تناوب کشت نعناع فلفلی

مراحل کاشت نعناع فلفلی

آماده سازی زمین برای کاشت نعناع فلفلی

نعناع فلفلی گیاهی چند ساله است و به همین دلیل آماده سازی اولیه خاک اهمیت زیادی دارد. جمع آوری سنگ ها و قلوه سنگ های درشت، شکستن سله ها و خرد کردن کلوخه ها سبب رشد بهتر ریشه و افزایش عملکرد گیاه دارویی نعناع فلفلی می شود. برای اضافه نمودن کود های حیوانی و شیمیایی به خاک به موارد زیر توجه گردد:

الف: قبل از کاشت، کود حیوانی پوسیده را به خاک افزوده و شخمی به عمق 25 تا 30 سانتی متر زده می شود.

ب: پس از شخم بر اساس آزمایش خاک، کود ها شیمیایی مورد نیاز را به خاک افزوده و با دیسک یا بیل بهدعمق خاک فرستاده می شوند.

روش های تکثیر نعناع فلفلی

نعناع فلفلی مانند هر گیاه دو رگ دیگر بذر تولید نمی کند و تکثیر آن رویی و توسط تقسیم بوته، گرفتن قلمه ساق و یا با جدا کردن پاجوش از گاه مادری انجام می گیرد.

زمان کاشت نعناع فلفلی

کشت و تکثیر نعناع فلفلی را می توان در فصل پاییز یا بهار انجام داد. در کشت پاییزه، اوایل پاییز زمان مناسبی برای کشت نعناع فلفلی است. گیاه پس از گذراندن دوره سرما در زمستان، در اوایل بهار از رشد و نمو سریعتری برخوردار می شود. زمان مناسب برای کشت بهاره، در مناطق معتدل اوایل بهار و در مناطق سردسیر اواسط بهار می باشد.

روش کاشت نعناع فلفلی

روش کرتی برای کاشت نعناع فلفلی

بهتر است پهنای کرت ها بیشتر از یک و نیم متر نباشد و فاصله بین کرت ها حداقل نیم متر در نظر گرفته شوند تا وجین، آبیاری و برداشت محصول به راحتی قابل انجام باشد. بوته ها با فاصله 35 سانتی متر از هم کشت شوند تا علف های هرز فضای کمتری برای رشد داشته باشند.

روش ردیفی برای کاشت نعناع فلفلی

در این روش، فاصله ردیف ها از یکدیگر 40 تا 50 سانتی متر و فاصله دو بوته در طول ردیف، 25 تا 30 سانتی متر مناسب خواهد بود. عمق مطلوب برای کاشت ریشه، 10 تا 12 سانتی متر است.

نکته 1: عمق کاشت نباید از مقدار توصیه شده بیشتر باشد، زیرا کشت بوته ها در اعماق بیشتر، باعث کاهش قدرت رویشی آنها می شود.

نکته 2: کششت بوته ها در عمق کمتر مناسب نیست، زیرا با بروز هوای سرد، ممکن است گیاه دچار سرمازدگی شده و خشک شوند.