نشا سنبل الطیب

نشا سنبل الطیب به صورت نشا ریشه لخت، نشا در سینی نشا، نشا کیسه شده، نشا گلدانی

کشت و پرورش سنبل الطیب

سنبل الطیب در طول رویش به هوای معتدل و آب نسبتا زیادی نیاز دارد. سنبل الطیب را در مناطقی با بارندگی سالانه بین 600 تا 700 میلی متر می توان کشت کرد. سنبل الطیب را در خاک هایی با بافت متوسط، حاصلخیز و غنی از ترکیبات و مواد هوموسی و با زهکشی مناسب باید کشت کرد. در مناطقی که شدت نور زیاد است، با سایه دهی به گیاه باعث افزایش محصول می شوند. بهترین دما برای رشد ریشه ها 20 درجه سانتی گراد است که در این دما سایر اندام های سنبل الطیب بهترین رشد را دارند. میزان رطوبت در خاک 80 تا 90 درصد ظرفیت زراعی بهترین نتیجه را داشته است. خاک مناسب برای کشت سنبل الطیب باید سرشار از مواد غذایی، بافت لوم یا لومی شنی با مقادیر متوسط هوموس و pH آن بین 5/ 6 تا 5/ 7 باشد.

زمان و فواصل کاشت سنبل الطیب

تاریخ کشت سنبل الطیب به شرایط آب و هوایی محل رویش بستگی دارد. زمان مناسب برای کشت مستقیم اوایل بهار است، یعنی زمانی که رطوبت و بارندگی زیاد است. در این صورت بذرها مستقیما در زمین اصلی و در ردیف هایی به فاصله 40 سانتی متر کشت می شود.

روش کاشت سنبل الطیب

کاشت و تکثیر سنبل الطیب توسط بذر به دو روش «مستقیم » و «غیرمستقیم » صورت می گیرد.

کاشت مستقیم سنبل الطیب

در برخی کشورها به علت بالا بودن رطوبت و بارندگی مناسب همواره از کاشت مستقیم بذر در زمین اصلی استفاده می شود.

کاشت غیرمستقیم سنبل الطیب

در اواسط تابستان (نیمه دوم تیر)، بذرها را در خزانه ای که آماده شده است، کشت می کنند. بذرها در ردیف هایی به فاصله 15 تا 20 سانتی متر در خزانه کشت می شود و روی بذرها را حداکثر 1/ 0 سانتی متر با خاک برگ می پوشانند. سپس غلتک مناسبی زده می شود. برای هر هکتار زمین به 500 تا 700 متر مربع خزانه نیاز است. در هر متر مربع به یک گرم و برای هر هکتار زمین به 500 تا 700 گرم بذر نیاز است. نشِاها در اواخر شهریور تا اوایل مهر، که ارتفاع آن ها به 15 تا 17 سانتی متر می رسد، باید به زمین اصلی منتقل شوند . در فصل پاییز هنگام تهیه زمین میزان 15 تا 20 تن در هکتار کود حیوانی و 40 تا 50 کیلوگرم در هکتار کود فسفر، 20 تا 30 کیلوگرم در هکتار کود پتاسیم و 40 تا 50 کیلوگرم در هکتار مصرف می شود. در این فصل نیز کود ازت مورد نیاز گیاهان باید به صورت سرک به خاک اضافه شود. با این حال بهتر است درخصوص تغذیه گیاه، به آزمون خاک مزرعه و توصیه کودی توسط کارشناسان تغذیه توجه کرد. سنبل الطیب به آب زیاد نیاز دارد. آبیاری در سنبل الطیب باید هفته ای یک بار صورت گیرد. مبارزه با علف های هرز در طول رویش سنبل الطیب، در افزایش عملکرد ریشه نقش عمده ای دارد. مهم ترین آفتی که خسارت اقتصادی به سنبل الطیب وارد می کند ، لارو یا همان کرم سفید ریشه است. از بیماری های سنبل الطیب می توان سفیدک سطحی را نام برد.

عملیات برداشت سنبل الطیب

ریشه سنبل الطیب مانند هر ریشه حاوی ماده مؤثره، در اواخر رویش (پاییز یا زمستان) از بیش ترین مقدار ماده مؤثره برخوردار است. چنانچه نشاها در پاییز به زمین اصلی منتقل شده باشند، باید در فصل پاییز (مهر- آبان) سال بعد برداشت شوند. در این صورت نیز توصیه می شود ریشه ها در فصل پاییز بعد برداشت شوند. برداشت ریشه سنبل الطیب در فصل پاییز سال سوم مناسب نیست؛ زیرا عملکرد کاهش می یابد. قبل از برداشت ریشه سنبل الطیب، ابتدا باید اندام های هوایی گیاه را برداشت کرد. ریشه های سنبل الطیب را زمانی از خاک خارج می کنند که رطوبت خاک کاهش یافته است.

ارزش سنبل الطیب

سنبل الطیب گیاه دارویی ارزشمندی است که از ریشه و ریزوم آن استفاده دارویی می شود. سنبل الطیب به عنوان آرام بخش ، خواب آور، ضدتشنج و ضدافسردگی کاربرد دارد . در حال حاضر، اروپا بزرگ ترین بازار سنبل الطیب جهان محسوب می شود. سنبل الطیب در نواحی مختلف رشته کوه البرز، نواحی شمالی و حتی در بخش هایی از مزارع مشهد به صورت محدود نیز کشت می شود. ماده مؤثر در ریشه آن قرار دارد و درصورتی که مهندسی شده کشت وکار شود، درآمد درخور توجهی برای کشاورزان به همراه دارد.