نشا بادرنجبویه و نهال بادرنجبویه

نشا بادرنجبویه و نهال بادرنجبویه

کاشت بادرنجبویه

خاک و نیازهای آب و هوایی بادرنجبویه

بادرنجبویه در هر نوع خاکی قادر به رویش می باشد، و خاک هایی با بافت متوسط و غنی از ترکیبات کلسیم و مواد و عناصر غذایی، برای رویش این گیاه بسیار مناسب است. بادرنجبویه نسبت به شوری آب، خاک و خشکی حساس بوده، همچنین در برابر کمبود آهن حساس است، بنابراین استفاده از کودهای آلی آهن دار مؤثر خواهد بود. بادرنجبویه به علت ریزی بذر، در خاک های سنگین به سختی سبز می شود. به علت رشد اولیه کند، این گیاه در رقابت با علف های هرز بسیار ضعیف بوده، همچنین به انگل سس بسیار حساس است.

بهترین خاک برای بادرنجبویه خاک های با بافت متوسط و غنی از ترکیبات کلسیم است.

مقاومت بادرنجبویه به خشکی برای مدتی بالاست. شوری بالاتر از 4 میلی موس در خاک یا آب، بر رشد و اسانس بادرنجبویه تأثیر منفی می گذارد. PH خاک برای بادرنجبویه 4/8 تا 8 مناسب است.  بادرنجبویه قادر است خشکی را برای مدتی تحمل کند. ولی کم آبی و خشکی های طولانی سبب خشک شدن آن می شود.

در هر دوره آبیاری گیاهان باید 40 -30 میلی متر آبیاری شوند.  آفتاب و شدت نور تأثیر زیادی در افزایش اسانس گیاه دارد و وجود سایه و مناطق ابری بر آن تأثیر منفی می گذارد.

عناصر غذایی خاک موردنیاز بادرنجبویه

لازم است در فصل پاییز 30 – 25 تن در هکتار از کودهای حیوانی که کاملاً پوسیده است استفاده نمود و در عمق30 – 25 سانتی متری زمین قرار دارد.

70-50 کیلوگرم ازت، 60-50 کیلوگرم فسفر و 100-80 کیلوگرم پتاس در فصل پاییز یا زمستان قبل از کشت باید در یک هکتار زمین اضافه شود.

افزودن 30-20 کیلوگرم ازت در هکتار در فواصل بین ردیف ها در فصل بهار پس از رویش گیاهان نتایج مطلوبی در افزایش عملکرد دارد. کاربرد محلول هایی مانند واکسال میکرامید به مقدار 6-4 لیتر در هکتار 3-2 هفته قبل از برداشت باعث افزایش عملکرد می شود.

آماده سازی زمین برای کاشت بادرنجبویه

زمین باید کاملاً صاف و عاری از هر گونه علف هرز باشد به همین جهت مبارزه وسیعی بر علیه علف های هرز به طور همه جانبه باید انجام گیرد.

آماده سازی زمین برای کاشت مستقیم بادرنجبویه

زمانی که کاشت بذر به صورت مستقیم در زمین صورت گیرد آماده سازی زمین باید با دقت بیشتری صورت گیرد.

فصل پاییز قبل از کاشت بادرنجبویه افزودن کودهای حیوانی و شیمیایی مناسب و انجام شخم عمیق در خاک هایی که بادرنجبویه کشت می شود توصیه می شود. در صورتی که به کاشت مستقیم بذر در زمین اصلی اقدام می شود، کار زیادی باید روی این زمین ها انجام داد. به طوری که این زمین ها فاقد هرگونه علف هرز و یا بذر آن ها باشد. از این رو قبل از کاشت باید مبارزه شیمیایی و مکانیکی با علف های هرز انجام گیرد. در صورتی که تکثیر به روش غیرمستقیم صورت گیرد. (انتقال نشاء از خزانه به زمین اصلی) زمین باید فاقد هرگونه پستی و بلندی و سنگ و کلوخ باشد.

بهترین زمان کاشت بادرنجبویه بصورت کشت مستقیم

بهترین زمان کاشت بادرنجبویه بصورت کشت مستقیم، اواخر پاییز (آذرماه) است.

در کشت غیر مستقیم نشاء ها در ردیف هایی به فاصله 60-50 سانتی متر به زمین اصلی منتقل می شوند. فاصله دو بوته در طول ردیف 40-30 سانتی متر است.

پیشینه کاشت بادرنجبویه به 2000 سال می رسد و امروزه در سراسر جهان کشت می شود. بذر گیاه بادرنجبویه دارای قوه رویشی کمی است. از این رو برای افزایش قوه رویشی، بذرها را باید به مدت 16 تا 20 ساعت در آب و در دمای محیط خیساند یا این که آن ها را 48 ساعت در دمای صفر درجه سانتی گراد قرار داد.

روش کرتی برای کاشت بادرنجبویه

پس از دیسک زدن و ماله کشیدن زمین، می توان با استفاده از مرزبند، با توجه به بافت خاک و شیب زمین، کرت های مناسبی ایجاد و سپس نسبت به کشت گیاه اقدام کرد.

روش ردیفی برای کاشت بادرنجبویه

پس از دیسک زدن و ماله کشیدن، می توان بذر این گیاه را به صورت مستقیم با استفاده از ردیف کار کشت، در روش غیرمستقیم، ابتدا با فاروئر، ردیف ها را ایجاد و پس از آبیاری، نشأها را به زمین منتقل می کنند.

انواع کشت بادرنجبویه

کشت مستقیم بادرنجبویه

در کشت مستقیم بادرنجبویه را در زمان مناسب (اواخر پاییز) به صورت ردیفی در فواصل ذکر شده کشت می کنند. بذرهایی که در اواخر پاییز کشت می شوند. پس از طی دوره سرمای زمستان در اوایل بهار سبز می شود. رشد اولیه بادرنجبویه بسیار کند و بطئی است و علف های هرز می توانند بدون رقابت و به سرعت توسعه یابند و رویش گیاهان موردنظر را تحت تأثیر قرار دهند. از این رو کشت مستقیم مناسب نیست و تنها کشت در سطوح کوچک توصیه می شود.

کشت غیرمستقیم بادرنجبویه

نشاءکاری، بذرهای بادرنجبویه در خزانه (اعم از خزانه هوای آزاد یا خزانه زیر پلاستیک) که بستر آن به همین منظور تهیه شده کشت می کنند. پس از کاشت به منظور ایجاد تراکم در بستر سطحی خاک، غلتک مناسبی زده می شود. هم چنین در گلخانه گرم در شاسی یا گلدان کاشته می شوند، سپس روی سطح گلدان و روی بذرها با لایه نازکی ماسه یا لایه ضخیم تری از سبوس پوشانده می شوند تا ضمن حفظ رطوبت، هنگام آبیاری بذرها جابه جا نشوند.

این روش مرسوم ترین راه تکثیر گیاه بادرنجبویه است. در شرایط آب وهوایی سرد و نیمه سرد، زمان انتقال نشاء بادرنجبویه به زمین اصلی، اردیبهشت ماه و در مرحله 6 تا 8 برگی گیاه است. تابش آفتاب شدید، وزش باد و رشد بیش از حد نشاء در گلخانه موجب افزایش تلفات نشاءکاری می شود. در صورت گرمای هوا و یا وزش باد می توان نشاءکاری را در زمین غرقابی (مانند برنج کاری) انجام داد.

آبیاری منظم و مبارزه با علف های هرز در طول رویش گیاهان نقش عمده ای در سرعت رشد بادرنجبویه دارد.

در زمان مناسب نشاءها را به زمین اصلی باید منتقل کرد.