آبیاری داودی
مقدار آبیاری، زمان آبیاری و روش آبیاری داودی
شرایط جوی از قبیل درجه حرارت و رطوبت نسبی، نوع خاک، رقم داودی و مرحله رشد آن در تعیین مقدار آب مورد نیاز داودیان موثر می باشند.
مقدار آب بایستی به قدری باشد که رطوبت خاک را تا عمق نفوذ ریشه های داودی به حد ظرفیت مزرعه برساند. مصرف آب اضافی موجب حالت غرقابی و نفوذ عمقی و هدر رفتن منابع آب می گردد. از طرفی در خاکها و بسترهای رشد داودی که امکان تجمع املاح در خاک وجود دارد، تنها راه ممکن برای خروج املاح اضافی، آبشوئی مکرر و زهکشی بستر است.
به طور کلی زمان آبیاری هنگامی است که 50 تا 60 درصد آب قابل استفاده در حوزه توسعه ریشه به مصرف رسیده باشد. با اندازه گیری و تعیین پتانسیل مکش خاک بوسیله وسایلی از جمله تانسیومتر می توان زمان آبیاری را بطور منظم مشخص کرد و از آبیاری مکرر و یا کم آبی بی مورد، پرهیز نمود.
گاهی اوقات با آشنایی چشم به مشخصات ظاهری داودی تشنه می توان زمان آبیاری را تعیین نمود.
در داودی کمبود آب آبیاری موجب توقف رشد، همراه با برگهایی کوچک می شود. آبیاری بیش از حد نیز بصورت توقف رشد با برگهایی کوچک، در برخی اوقات پژمردگی برگی، خسارت شدید به سیستم ریشه و در نتیجه پژمردگی مزمن در مراحل نهایی نمودار می شود. داودی را می توان به روش های مختلف شامل سیستم های آبیاری سطحی، بارانی، قطره ای و زیرزمینی آبیاری کرد. لازم به ذکر است که آبیاری زیرزمینی با استفاده از خیز مویینگی آب و سطح آزاد آب در عمقی از زیر خاک، باعث خیس شدن خاک می شود. این روش در مناطقی که میزان بارندگی بالا، امکان شستشوی کامل املاح را از خاک فراهم می سازد،؛ قابل اجرا است؛ ولی در مناطقی که داودی تقریباً کلیه آب مورد نیاز خود را از طریق آبیاری تامین می نماید اجرای این روش آبیاری موجب تجمع فوق العاده املاح در بستر و آسیب به داودی می گردد.
داودی معمولاً دوره های کوتاه خشکی را تحمل می کند، اما به آبیاری در آب و هوای خشک، پاسخ مثبت می دهد. طی هر مرحله آبیاری، خاک یا بستر رشد داودی بایستی تا عمق 13 - 15 سانتیمتری کاملاً خیس شود.
اصولاً از آبیاری سطحی که موجب تشکیل سیستم ریشه سطحی می شود، بایستی پرهیز نمود.
داودی های گلدانی به مقدار زیادی آب نیاز دارند. لازمست محیط رشد ریشه مرطوب باشد و فقط اجازه داده شود در بین دو دوره آبیاری، خاک داخل گلدان مقداری خشک شود. در هرنوبت آبیاری به هر گلدان، بایستی به اندازه ای آب داده شود که علاوه بر اشباع شدن کامل بستر کشت، 10 – 15 درصد آب زهکشی از ته گلدان جهت شستشوی املاح اضافی، خارج گردد.
استفاده از آبیاری کاپیلاری از ته گلدان در داودی موفقیت آمیز گزارش شده است.
آبیاری موئینگی همراه با محلول غذایی و دوبار در روز، موثرترین روش در پرورش قلمه های ریشه دار شده داودی گزارش گردیده است. داودی در طی دوره تابستان به مقدار زیادی آب نیاز دارد. همانگونه که ذکر شد، یکی از بهترین شیوه های تعیین زمان آبیاری و صرفه جویی در مصرف آب، آبیاری داودی با استفاده از تانسیومتر است. در آزمایشی که بدین منظور در داودیان گلدانی داودی طی فصول زمستان، بهار و تابستان صورت گرفت، استفاده از تانسیومتر به ترتیب موجب 33-79، 78 و 23 درصد صرفه جویی در مصرف آب شد.
در این روش معمولاً پس از رسیدن مکش رطوبتی به حدود 0/5 – 0/6 اتمسفر، اقدام به آبیاری می شود. داودی در مراحل اولیه رشد خود به حداقل مقدار آب نیاز داشته ولی با پیشرفت رشد رویشی نیاز آبی آن افزایش یافته و در زمان گلدهی میزان آب مورد نیاز کاهش می یابد.
کیفیت آب آبیاری داودی
مهمترین خصوصیات آب در رابطه با کیفیت آب آبیاری عبارتنداز:
- شوری یا میزان کل املاح
- نسبت جذب سدیم
- غلظت بر و سایر عناصر سمی برای داودی
- غلظت بی کربنات
