با توجه به منشاء اصلی زیره سبز مناسبترین منطقه رشد برای آن منطقه معتدله است مناسبترین محدوده دمایی مورد نیاز این گیاه 9-26درجه سانتیگراد است که این دما در اکثر مناطق زیره کاری در ماههای آخر زمستان و اوایل بهار تأمین میشود. در کشور ما نیازهای محیطی زیره سبز در اکثر مناطق کشور قابل تأمین است و شاید عامل محدودکننده زراعت آن رطوبت نسبی بالا در مناطق شمالی کشور باشد به این دلیل است که زیره سبز مورد حمله چندین قارچ قرار میگیرد و محدود شدن زراعت زیره سبز به حاشیه کویر نظیر استانهای خراسان، اصفهان و کرمان نیز شاید بههمین دلیل باشد.
دمای آب و هوای مدیترانه ای برای رشد و نمو زیره سبز مناسبتر است. تجربیات نشان میدهد که بذر زیره سبز در دماهای نزدیک به صفر درجه جوانه نمیزند. حداقل دمای رشد زیره سبز 9درجه و حداکثر آن 26درجه سانتیگراد اعلام کردهاند و در مورد حداکثر دمای قابل تحمل گیاه گزارشی موجود نیست. در تستهای تعیین قوه نامیه محدود حرارتی 30-20درجه سانتیگراد برای زیره سبز پیشنهاد شده است.
مطالعه مناطق کاشت و زیستگاههای طبیعی این گیاه بیانگر این است که رطوبتنسبی بالا مناسب رشد گیاه نیست. رطوبت نسبی بالا موجب ابتلای زیره به دو بیماری بلایت آلتراناریایی و بوتهمیری میشود.
گیاهچه زیره سبز بسیار ظریف و ضعیف است، سبز شدن آن در خاکهای سنگین خصوصاً در صورت تشکیل سله در لایه سطحی خاک بسیار مشکل است. لذا خاکهای شنی- لومی برای زراعت زیره سبز پیشنهاد میشود، همچنین وجود تهویه کافی و اکسیژن فراوان خاک برای زراعت موفق این گیاه توصیه میشود و pHخاکها نیز باید در محدوده 5/4-3/8باشد.
زیره سبز بهدلیل دارا بودن برگهای رشتهای، درصد کمی از نور رسیده به سطح زمین را دریافت میکند. لذا بحث سایهاندازی و رقابت بر سر جذب نور در این گیاه منتفی است، روزهای آفتابی و خشک شرایط مطلوبی را برای فرار گیاه از ابتلا به بیماریهای قارچی فراهم میکنند.
اجزای عملکرد زیره سبز عبارتاند از تعداد بوته در واحد سطح، تعداد دانه در بوته و وزن دانه است با توجه به حساس بودن زیره سبز به عمق کاشت وخصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک، ایجاد تراکم مطلوب در این گیاه از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پس از تعداد بوته تعداد چتر در بوته در درجه اهمیت بعدی قرار دارد که حدوداً از 1/16تا 1/55در گزارش های مختلف فرق میکند.متوسط تعداد دانه در چتر نیز 11عدد ذکر شده که این عدد بهعوامل مختلف زراعی وابسته است و بسته به شرایط تغییر میکند. وزن دانه آخرین جزء عملکرد است که تابعیت آن از عوامل ژنتیکی بیشتر از عوامل محیطی است. وزن هزار دانه زیره سبز در گزارشهای مختلف در حدود 04/ 3تا 20/5گرم ذکر شده است.
هدف نهایی از تهیه زمین و بستر بذر ایجاد شرایط مناسب برای رشد گیاه است. تهیه زمین یا آماده نمودن خاک برای بذرکاری بدین منظور انجام میشود که بذر کاشته شده به سهولت در خاک جوانهزده، سبز شده و محصول بدهد. تهیه زمین شامل عملیات تهیه فیزیکی و شیمیایی خاک است. برای تهیه بستر بهتر است در اوایل پائیز پس از افزودن کودهای حیوانی، زمین شخم مناسبی بخورد. خاکی که این گیاه در آن کشت میشود باید کاملاً نرم و بستر عاری از کلوخ باشد که القای بذر با خاک زیاد شود تا جوانهزنی بهتر صورت گیرد، زیرا جوانههای زیره سبز بسیار ضعیف بوده و به سله و فشردگی زیاد خاک حساسیت دارد. باید توجه داشت فشردگی خاک در لایه سطحی زمین برای گیاهان دانه ریز به علت حفظ رطوبت خاک مناسب بوده و باعث استقرار بهترگیاه میشود. بنابراین احتمال میرود برای داشتن تحملپذیری خوب و کاهش مقدار بذر مصرفی و حفظ رطوبت خاک بایستی تمهیداتی صورت گیرد که سطح خاک فشرده شود.
بهتر است قبل از کشت، بذرهای زیره سبز را جهت افزایش درصد جوانهزنی به مدت 24-36ساعت در آب نسبتاً جاری قرار داد تا مواد بازدارنده جوانهزنی که در پوسته بذر وجود دارد حل شده و از بین بروند. در مناطق آلوده به بیماری بلایت آلترناریائی و فوزاریوم استفاده از بذر سالم و ضدعفونی بذر با قارچکشها موثر (سیستماتیک) توصیه میشود.
به هرحال بذر مورد استفاده میبایست از قوه نامیه، وزن هزار دانه و خلوص خوبی برخوردار بوده و قبل از کشت با قارچکشهای سیستمیک توصیه شده ضدعفونی شود.