گلرنگ را میتوان بهصورت پاییزه، انتظاری، بهاره و تابستانه کشت کرد. تاریخ کشت مناسب گلرنگ در شرایط آبی و دیم به مختصات اقلیمی منطقه، بافت خاک، تیپ رشد، نوع رقم و رطوبت موجود در خاک بستگی دارد. کاشت در
اقلیمهای مختلف کشور به چهار صورت کشت پاییزه، انتظاری، بهاره و تابستانه توصیه شده است.
از عوامل مهم موثر بر میزان بذر و تراکم مناسب در کشت گلرنگ میتوان به زمان کاشت گلرنگ ، نوع رقم گلرنگ ، عمق کاشت گلرنگ ، ساختمان خاک و میزان کود مصرفی و وضعیت آب و هوائی منطقه اشاره کرد. آزمایشهای تراکم بوته در ایران نشان داده است که مناسبترین فاصله ردیفها برای کشت بهاره آبی کشت دو خط روی پشتههایی با فاصله ٥٠سانتیمتر (کشت دوخط روی هر پشته که در نتیجه فاصله ردیفها ٢٥سانتیمتر خواهد بود) و فاصله بوتهها ٥ سانتیمتر است. همچنین با توجه به رشد رویشی زیاد در ارقام پاییزه، فاصله بین پشتهها ٦٠سانتیمتر و فواصل خطوط کشت ٣٠سانتیمتر (دوخط روی هر پشته و فاصله بوتهها ٥سانتیمتر توصیه میشود). در کشت آبی گلرنگ، میزان بذر مصرفی در کشت پاییزه ٢٠-٢٥کیلوگرم و در کشت بهاره ٢٥کیلوگرم در هکتار در نظر گرفته میشود. البته در صورت استفاده از بذرکار پنوماتیک و آماده سازی مناسب بستر کاشت میزان مصرف بذر میتواند به ١١کیلوگرم در هکتار کاهش یابد. تراکم بوته بسته به رقم، عادت رشد و شرایط محیطی (کشت دیم وآبی) بین ٣٠٠تا ٦٠٠هزار بوته در هکتار ( ٣٠تا ٦٠بوته در متر مربع) متغیر است. در مناطقی که بادهای فصلی از یک سمت میوزند، اغلب فاصله بوتهها را بیشتر و فاصله ردیفها را کمتر درنظر میگیرند تا ضمن افزایش مقاومت در برابر بادهای شدید، رطوبت بین بوتهها کاهش یابد و در نتیجه از شیوع بیماریها جلوگیری شود. در کشت پاییزه دیم گلرنگ، با توجه به تلفات بذر و گیاهچهها در اثر یخبندان میزان بذر مصرفی میتواند از ١٥تا ٢٥کیلوگرم متغیر بوده و در کشت بهاره ١٥کیلوگرم در هکتار در نظر گرفته میشود. فاصله ردیف کشت ٣٠ سانتیمتر و فاصله بوتهها روی ردیف ١٠سانتیمتر توصیه میشود. در نهایت تراکم ٣٠٠تا ٣٥٠هزار بوته در هکتار مد نظر است در صورت کشت گلرنگ بهصورت علوفهای در شرایط دیم میزان بذر ٤٠تا ٤٥کیلوگرم در هکتار خواهد بود. کشت با تراکم زیاد سبب نازکی ساقهها و ورس در برابر بادهای شدید خواهد شد. افزایش تراکم بوته در مناطق گرم کشور تأثیر بسیار شدیدتری بر افزایش رشد رویشی، نازکی ساقهها و ورس و کاهش عملکرد دانه در مقایسه با مناطق سرد و معتدل سرد خواهد گذاشت. اگر فاصله بوتهها در طول ردیف زیادتر از معمول١٥تا ٢٠سانتی مترباشد.کشت با تراکم کم، سبب کاهش تعداد بوته در متر مربع، افزایش تعداد شاخه فرعی و رشد رویشی گیاه، کاهش رشد زایشی، عدم همزمانی در زمان رسیدگی و کاهش عملکرد دانه خواهد شد.همچنین به منظور دستیابی به درصد سبز مناسب در خاکهای شور ( ECبیشتر از ٨دسی زیمنس بر متر) باید میزان بذر مصرفی به ٣٥تا ٤٠کیلوگرم در هکتار افزایش یابد.
گلرنگ برای جوانهزنی و دستیابی به سطح سبز بهینه مناسب نیاز به بستر بدون کلوخ با رطوبت کافی دارد. در زراعت گلرنگ به سهولت میتوان از مکانیزاسیون معمول درغلات بهره برد، اما بهدلیل وجود ریشه عمیق، استفاده از زیرشکن برای شکستن طبقات نفوذ ناپذیر رس یا لایههای جانبی در ناحیه ریشه، توصیه میشود. شکستن سخت لایه قبل از شروع عملیات کشت حفاظتی باید انجام شود. چون بعد از آن هیچگونه دستکاری خاک نباید صورت گیرد. در مناطقی
که رطوبت عامل محدود کننده است، هدف عملیات کشت باید در جهت حفظ حداکثر مقدار رطوبت در خاک باشد. به همین دلیل استفاده از عملیات کشت مستقیم و به صورت بی خاک ورزی و یا کمخاکورزی توصیه میشود. با استفاده از کشت بی خاک ورزی می توان تبخیر رطوبت از سطح خاک را کاهش داد و ضمنا فرسایش خاک را کنترل کرد. گیاه گلرنگ به علت مقاوم بودن به خشکی و کم آبی یکی از سازگارترین گیاهان با عملیات بیخاکورزی و کشت حفاظتی است که در سال زراعی ١٤٠٠-١٤٠١در اراضی استانهای لرستان و گلستان بیش از ٣٠٠هکتار کشت به صورت بیخاکورزی این محصول صورت گرفته است. همچنین در اراضی شور استفاده از عملیات بی خاک ورزی به علت کاهش میزان تبخیر و وجود بقایای گیاهی مانع افزایش شوری خاک میشود. گلرنگ در مقابل شوری خاک متحمل است و بهخوبی هدایت الکتریکی خاک حدود ٧-٨میلیموس بر سانتیمتر(دسی زیمنس بر متر) را تحمل میکند. گلرنگ در خاکهای ماندابی و بدون زهکش مستعد پوسیدگی است لذا کشت آن در اراضی پست مناسب نیست. بذر گلرنگ باید قبل از کشت در جهت کنترل بیماریها حتماً با قارچکش ویتاواکس-تیرام گردپاشی شود. ویتاواکس (کاربوکسین) که یک قارچکش سیستمیک است به همراه قارچکش محافظتی تیرام به صورت مخلوط با یکدیگر فرموله شده و در بازار موجود است. میزان مصرف آن سه گرم پودر سم به ازای هر کیلو بذر است. این مخلوط بنفش رنگ میتواند بذر گلرنگ را علیه طیف وسیعی از قارچها محافظت کند.
گلرنگ را میتوان با کارندههای بی خاک ورز که در کشور ما فراوان است یا با بذرکار پنوماتیک کشت کرد. بهطور کلی بذرکارهای مورد استفاده در گندم میتواند در کشت گلرنگ بکار رود. البته با توجه به سبکی وزن دانه گلرنگ نسبت به گندم، کالیبراسیون دستگاه بذرکار گندم حتماً برای کشت گلرنگ انجام شود. عمق کاشت مناسب برای ارقام گلرنگ ٢-٣سانتیمتر است. بهدلیل حساسیت به آب ماندگی به ویژه دراراضی با قابلیت نفوذپذیری کم بهتر است گلرنگ را به طور ردیفی روی پشته کشت کرد. کشت درعمق مناسب موجب میشود تا ظهور گیاهچه به صورت یکنواختتری صورت گیرد. با توجه به عمق کشت گلرنگ، بذرکارهایی که سطحی کشت میکنند بهتر از سایر کارندهها هستند در صورت استفاده از عمیقکارهای گندم میبایست کارندهها را در سطح خاک قرار داد تا کشت عمیق صورت نگیرد. به همین دلیل، کارندههای پنوماتیک و بذرکارهای مورد استفاده در زراعت آبی که کشت را بر روی پشته انجام می دهند نه در داخل جوی( مناسبتر از عمیقکارها هستند. همچنین بذرکار کشت مستقیم آسکه کارنده مناسبی برای کشت مستقیم گلرنگ دیم و حتی کشت گلرنگ در شرایط آبی است. در زمینهای شور جهت اجتناب از شوری که در بالای پشته جمع میشود بذر گلرنگ را باید در محلی نزدیک داغ آب کشت کرد.