داشت فیسالیس و برداشت فیسالیس
کوددهی و تغذیه فیسالیس
نیتروژن، پتاسیم، کلسیم و بور، مهمترین عناصر غذایی برای فیسالیس هستند. نیتروژن مسئول رشد طولی شاخهها و تولید میوه است. پتاسیم در گلدهی و رشد میوه نقش دارد. محلول پاشی با کلرید پتاسیم 1 درصد قبل و بعد از گلدهی باعث افزایش گلدهی و کیفیت میوه میشود.
کلسیم در تشکیل بافتهای کاسه گل بسیار موثر است. کاربرد 100 کیلوگرم کود نیتروژنه، 60 کیلوگرم کود فسفاته و پتاسه برای فیسالیس مناسب است. بور نسبت به سایر عناصر کم مصرف اهمیت بیشتری دارد و کمبود آن باعث کاهش مواد جامد محلول میوه میشود. البته ذکر این نکته نیز مهم است که اگر خاک خیلی غنی باشد، باعث تشویق تولید برگ و کاهش باردهی میشود و در مواردی مشاهده شده است که حتی دادن کود متوسط، باعث رشد رویشی بیش از حد و کاهش گلدهی میشود. لذا تغذیه متعادل اهمیت زیادی دارد.
آفات و بیماریهای فیسالیس
کرم طوقهخوار(Agrotis spp.) از آفات مهمی است که دانهالهای فیسالیس را مورد حمله قرار میدهد. کنه دونقطهای(Tetranychus urticae) و بید غده سیب زمینی(Phothorimaea operculella) نیز ممکن است به فیسالیس آسیب وارد نماید. کنه پهن(Polyphagotarsonemus latus) ساقه را سوراخ کرده و از شیره محل زخم تغذیه میکند. این آفت باعث توقف رشد، بیرنگی برگ و تغییر شکل برگهای جوان میشود. زنجره(Antianthe expansa)، تریپسها و سوسکهای مختلف نیز بر گیاه اثر میگذارند. کپک دودی(Asteridiella acervata)، نماتد ریشه گرهای(Meloidogyne spp) از عوامل بیماریزای این گیاه هستند. معمولاً بهداشت مناسب باغ، عملیات باغبانی صحیح و مدیریت تلفیقی آفات از خسارات وارده به محصول جلوگیری میکند.
برداشت فیسالیس
فیسالیس میوهای فرازگرا است و دوره برداشت طولانی دارد. رسیدن میوه فیسالیس چندین ماه طول میکشد و برداشت میوه 60 تا 100 روز بعد از گلدهی انجام میشود. برداشت میوه فیسالیس باید هفتگی و بدون وقفه صورت بپذیرد، برداشت فیسالیس یک تا سه هفته طول میکشد. برداشت باید در هوای خنک و عصر عصر انجام و از برداشت در شرایط بارانی اجتناب شود. برداشت میوه زمانی انجام میشود که پوشش میوهها خشک شود و به رنگ کاهی تغییر رنگ یابد. بسیاری از پرورش دهندگان بوته را تکان داده تا پوستههای خشک ریزش کنند و به راحتی برداشت صورت گیرد. گاهی، ورقههای پلاستیکی زیر گیاهان قرار میگیرد تا میوههایی که ریزش میکنند بر روی آن قرار گیرند. فیسالیس باید چندین بار بعد از برداشت هرس شود و گیاهان پس از 3 تا 4 سال، زمانی که اندازه میوه و عملکرد کاهش یافت باید با گیاهان جدید جایگزین شوند.
برداشت فیسالیس در گلخانه
برداشت محصول در شرایط گلخانههای ایران، از اواسط بهمن آغاز میشود و هر کارگر میتواند در فصل برداشت، روزانه بهطور متوسط 12-10 کیلوگرم برداشت کند . رنگ میوه در زمان رسیدن به نارنجی تا قرمز تمایل پیدا میکند. میوه را با همان پوشش در ظروف کوچک 300 تا 500 گرمی بسته به نیاز بازار بستهبندی میکنند. متوسط عملکرد فیسالیس در کشت گلخانهای حدود 15 تن در هکتار گزارش شده است.
نگهداری فیسالیس
فیسالیس دارای پوشش سلولزی است که به حفظ و ماندگاری آن کمک فراوانی میکند، به طوری که عمر نگهداری میوه با کاسه گل در دمای 30 درجه سانتیگراد به 1 ماه نیز میرسد. ولی در انبار سرد (دمای 2 درجه سانتیگراد)، میوه فیسالیس تا 5 ماه قابل نگهداری است. برای افزایش عمر انباری این محصول توصیه میشود که میوه به صورت نیمه رسیده برداشت شود. کیفیت ظاهری و رنگ میوه پس از 64 روز انبارداری کاهش یافته و پس از 74 روز انبارداری، میوهها از محل اتصال به ساقه، شروع به پوسیدگی میکنند. میوههای فیسالیس تا 56 روز نگهداری در انبار دارای کیفیت مناسبی خواهند بود ولی پس از 64 روز، سطوحی از پوسیدگی قهوهای رنگ روی آنها دیده میشود و از روز هفتاد و چهارم به بعد رشد قارچها قابل مشاهده است. بنابراین بهترین دمای انباری میوه فیسالیس، دمای 10 درجه سانتیگراد است که میتوان محصول را تا بیش از 60 روز نگهداری نمود.
وضعیت بازار فیسالیس
میوه فیسالیس تقریباً در تمام دنیا طرفدار دارد و به عنوان میوهای خاص و پر خاصیت در نظر گرفته میشود. میوه فیسالیس در ایران و حتی بسیاری از کشورها میوهای جدید و لوکس است. به همین دلیل با قیمت بالایی در ایران به فروش میرسد. چون فیسالیس بعد از برداشت در فضای آزاد ماندگاری طولانی دارد از این جهت صادرات این محصول ریسک کمی داشته و میتوان محصول را سالم به مقصد رساند. برای تولید تجاری و اقتصادی فیسالیس، کشت و پرورش فیسالیس در فضاهای بسته اعم از زیر پوشش پلاستیک یا سایبان صورت میگیرد.
