کاشت آنتوریوم و تکثیر آنتوریوم
اهمیت آنتوریوم
طبق آخرین آمار ارائه شده از وزارت جهاد کشاورزی در سال 1397 سطح زیرکشت گل و گیاهان زینتی 7821/6 هکتار بوده است، که شامل 5152/6 هکتار فضای آزاد و 2669 هکتار گلخانه می باشد. میزان تولید گل شاخه بریده در سال 1397 نسبت به سال قبل 1/6 درصد افزایش نشان داده است. مهمترین بخش از زیرمجموعه تولید گل و گیاهان زینتی در کشور به تولید گل های شاخه بریده اختصاص دارد. مهمترین گل های شاخه بریده در ایران رز، گلایول، مریم، میخک، آنتوریوم و داودی هستند.
با توجه به آمار سال 2006 کشور هلند، آنتوریوم گلدانی بعد از گل ارکیده، داودی و کالانکوئه مقام چهارم را از نظر اقتصادی دارا بوده است و در کشورهای اروپایی و برخی کشورهای آسیایی به خصوص ژاپن طرفداران بی شماری پیدا کرده است. در گذشته آنتوریوم فقط به عنوان گل شاخه بریده بفروش می رسید، اما امروزه به صورت گلدانی نیز تولید شده و به فروش می رسد. یکی از عوامل محدودکننده تولید آنتوریوم، آلودگی آن به ویروس های گیاهی متعدد می باشد. در مواردی خسارت بیماری های ویروسی بر روی آنتوریوم تا 70% برآورد گردیده است. آلودگی به ویروسها علاوه بر کاهش کیفیت محصولات زینتی منجر به ایجاد لکه برگی های گسترده، موزاییک، بدشکلی گل، کوتولگی گیاه، در مواردی عدم تولید گل و افت بازارپسندی می گردد. این آلودگی می تواند به صورت منفرد یا توام توسط ویروس های گیاهی صورت گیرد.
شرایط محیطی مناسب آنتوریوم
آنتوریوم به شرایط خاصی برای رشد نیاز دارد که شامل:
رطوبت مورد نیاز آنتوریوم
آنتوریوم به رطوبت بالا (حدود 60-80%) نیاز دارد. در زیستگاههای طبیعی، رطوبت ناشی از بارش باران و بخار آب از گیاهان و خاکهای مرطوب تأمین میشود.
نور موردنیاز آنتوریوم
این گیاه به نور غیرمستقیم و روشن نیاز دارد. در جنگلهای بارانی، نور خورشید به طور طبیعی از طریق درختان بزرگ و برگهای آنها فیلتر میشود.
دمای موردنیاز آنتوریوم
دماهای گرم و معتدل (بین 18 تا 27 درجه سانتیگراد) برای رشد آنتوریوم ایدهآل است. این گیاه به سرما حساس است و دماهای زیر 10 درجه سانتیگراد میتواند به آن آسیب برساند.
نتیجهگیری:
آنتوریوم به عنوان یک گیاه زینتی با زیستگاههای طبیعی خاص و پراکندگی جغرافیایی وسیع، به دلیل زیبایی و ویژگیهای منحصر به فردش، در دنیای گیاهان زینتی بسیار محبوب است. شناخت زیستگاه و شرایط رشد این گیاه میتواند به بهبود روشهای نگهداری و پرورش آن در محیطهای خانگی و تجاری کمک کند.
تکثیر آنتوریوم
الف ) تقسیم بوته(پاجوش) ب) قلمهزنی ج) کشت بافت د) بذر
تکثیر آنتوریوم از طریق تقسیم بوته و پاجوش
تقسیم بوته(پاجوش): این روش یکی از رایجترین و سادهترین روشهای تکثیر آنتوریوم است. در این روش، گیاه مادر به چند قسمت تقسیم میشود و هر قسمت به عنوان یک گیاه جدید کاشته میشود.
مهمترین روش افزایش میباشد. در بهار پاجوشها را از پایه مادری جدا میکنند.
بذر: در افزایش بذری، بذر برای تندش به دمای بالا (21-24 درجه سانتی گراد) نیاز دارد و پس از 3 سال گل میدهد
تکثیر آنتوریوم از طریق قلمهزنی
قلمهزنی یکی دیگر از روشهای مؤثر برای تکثیر آنتوریوم است. در این روش، قلمههایی از ساقه گیاه مادر گرفته میشود و در خاک یا آب قرار میگیرد تا ریشهدار شود.
مراحل قلمه زنی قلمهزنی
انتخاب قلمه: قلمهای از ساقه گیاه مادر با حداقل 2-3 برگ انتخاب کنید.
برش: با استفاده از یک چاقوی تیز و تمیز، قلمه را به طول حدود 10-15 سانتیمتر برش دهید.
کاشت: قلمه را در خاک مرطوب یا آب قرار دهید. اگر در خاک قرار میدهید، از خاک سبک و با زهکشی خوب استفاده کنید.
رطوبت: قلمهها را در محیطی با رطوبت بالا نگهداری کنید و از آبیاری منظم اطمینان حاصل کنید.
تکثیر آنتوریوم از طریق کشت بافت
کشت بافت یک روش پیشرفته برای تکثیر آنتوریوم است که در آن سلولهای گیاهی در شرایط کنترلشده در آزمایشگاه کشت میشوند. این روش معمولاً در تولید انبوه گیاهان زینتی استفاده میشود.
مراحل تکثیر آنتوریوم از طریق کشت بافت
انتخاب بافت: بافتی از گیاه مادر (مانند برگ یا ساقه) انتخاب میشود.
کشت در محیط کشت: بافت در محیط کشت مناسب قرار میگیرد که شامل مواد مغذی و هورمونهای گیاهی است.
رشد و توسعه: بافت در شرایط کنترلشده (نور، دما و رطوبت) رشد میکند و ریشه و ساقه جدید تولید میکند.
آبیاری آنتوریوم
خاک باید همواره کمی مرطوب نگه داشته و اجازه ندهید کاملا خشک شود.
اگر آبیاری کم باشد نوگ برگ های آنتوریوم قهوه ای می شود. در صورت آبیاری زیاد برگ های گیاه زرد می شود.
در فصل تابستان هفته ای دوبار و در فصل زمستان هفته ای یکبار آبیاری باید انجام شود.
