برداشت لیلیوم و فیزیولوژی پس از برداشت لیلیوم
زمان ظهور ساقه لیلیوم
زمان ظهور ساقه، 3-2 هفته پس از کاشت پیاز در کشت زمستانه و 4-3 روز در کشت بهار و تابستانه است. به طور معمول لیلیوم 120-85 روز در گلخانه زمان لازم دارد تا آماده برداشت شود که 55-50 روز از آن، از زمان ظهور جوانه گل تا برداشت است.
برای ساقههایی که دارای 10 غنچه و یا بیشتر هستند وقتی حداقل سه عدد از غنچهها رنگ خودشان را گرفتند برداشت انجام میشود.
اگر ساقه بین 10-5 غنچه دارد وقتی حداقل دو عدد از غنچهها رنگ گرفتند و در ساقههای با تعداد غنچه زیر 5 عدد وقتی حداقل یک غنچه رنگ گرفت، برداشت انجام میشود.
بهترین زمان برداشت لیلیوم
بهتر این است که برداشت در ساعات اولیه صبح انجام گیرد. همچنین حداکثر زمان نگهداری گل برداشت شده، بدون آب 30 دقیقه است.
در بین ارقام مختلف در مرحله نمو (تعداد غنچههایی که رنگ خود را نشان میدهند) تفاوت وجود دارد. همچنین عمر پس از برداشت گلها نیز متفاوت بوده و به رقم بستگی دارد.
پس از برداشت، ساقه ها بر اساس تعداد غنچه، طول ساقه و نرمی ساقه و یا هر عارضه دیگری دسته بندی و جداسازی می شوند. بهتر است برگ 10 سانتی متر پایین ساقه ها حذف شوند و ساقه ها دسته دسته شده و ته ساقه ها نیز همگی در یک ارتفاع قطع شود. این کار عمر پس از برداشت را افزایش میدهد. هر برگ زرد یا بدشکل نیز باید حذف شود سپس دسته ها با پوشش پلاستیکی پوشانده شوند.
اگر امکان دسته بندی و درجه بندی گل ها بلافاصله پس از برداشت وجود ندارد، بهتر آن است که گل های برداشت شده به سرعت به سردخانه و داخل آب منتقل شوند و پس از دسته بندی نیز، گل ها باید به داخل سردخانه و به محلول نگه دارنده از پیش تهیه شده منتقل شوند.
برخی از ارقام به دمای پایین حساس هستند و پس از خروج از سردخانه لکه ها قهوه ای بر روی گلبرگ آنها ایجاد میشود. این ارقام مثل star Gazer بهتر است در دمای حداقل 4 درجه نگهداری شوند.
حمل و نقل گل های لیلیوم
به منظور حمل و نقل گل ها بهتر است در جعبه های سوراخ دار بسته بندی شوند. باید دقت کرد که هنگام قرار دادن آنها در بسته ها، ته ساقه ها خشک باشد وگرنه دمای گل ها در جعبه ها افزایش می یابد و فعالیت قارچ ها زیاد میشود بهتر است که از کامیونهای یخچال دار(دمای 3-2 درجه) برای نقل و انتقال گلها استفاده شود و پس از رسیدن به عمده فروشی ته ساقه ها قطع شود و در آب تمیز با دمای 5-1 درجه سیلسیوس قرار داده شوند.
لیلیوم به اتیلن حساس است و کاربرد ترکیب های کاهش دهنده تولید و یا کاهش دهنده اثر میتواند عمر پس از برداشت را افزایش دهد. اتیلن نه تنها بر عمر پس از برداشت گل، بلکه بر ریزش غنچهی گل و زرد شدن برگ نیز اثر دارد و آن را افزایش میدهد.
اگر پس از برداشت، گلها به مدت 24 ساعت در نیترات نقره(50 میلی گرم در لیتر) نگهداری شوند، میتوان گلها را به مدت 4 هفته در دمای 20 درجه سیلسیوس بدون نیاز به محلول و به صورت خشک انبارداری کرد. البته باید توجه کرد استفاده از ترکیبات نقره به علت مشکلات زیست محیطی منسوخ شده است و هر دوره محصولات جدیدی به بازا معرفی میگردد. به عنوان مثال، استفاده از 1-MCP که بلوکه کننده تولید اتیلن است یکی از این مواد است. پس از انبارداری و در طی مرحله فروش و پس از آن باید انتهای ساقه گل قطع شود و گاها در محلولی دارای 30 میلی گرم در لیتر ساکارز و 200 میلی گرم در لیتر8- هیدروکسی کوئینولین سیترات یا سایر مواد ضد باکتری قرار گیرند. باید توجه داشت که انبارمانی طولانی گلها، عمر پس از برداشت آنها را در گلجاها کاهش میدهد. جهت جلوگیری از زرد شدن برگ هم اکنون به صورت تجاری در کشورهای آمریکای شمالی و اروپاFASCINATION که ترکیب1:1 بنزیل آدنین و جیبرلین(25:25 میلی گرم در لیتر) است قبل از نگهداری در انبار یا بلافاصله پس از خروج از انبار سرد استفاده میشود. خوب است گلهای مانده در انبار پس از قرار دادن در گلجاها در محلولی دارای 2 درصد ساکارز نگهداری شوند که تعداد غنچه هایی که باز میشوند را افزایش میدهد. هرچند که ساکارز بر روی گلهایی که انبارمانی نداشتهاند اثری ندارند.
