کاشت لیسیانتوس
گیاه شناسی لیسیانتوس
اسم علمی لیسیانتوس:Eustoma grandiflora Raf.
اسم انگلیسی لیسیانتوس:Eustoma Lisianthus
خانواده لیسیانتوس:Gentianacea
این گل دارای گلبرگ و غنچههایی با رنگ تند است. اگرچه برخی از غنچههای کوچکتر که بیرنگ هستند ممکن است باز نشود اما میتوانند از غنچههای دیگر محافظت کنند.
برگها، به صورت متقابل و بدون دمبرگ و گوشتیاند و به رنگ سبز مایل به خاکستری دیده میشوند.
گلهای درشت و قیفی شکل روی ساقههای بلند تشکیل میگردند. جام گل در مراحل اولیه رشد رز مانند، در هنگام شروع باز شدن به شکل لاله و زمانی که به طور کامل باز شود به شکل گل شقایق است.
این گیاه در انواع وحشی ابتدا فقط 5 گلبرگ داشت اما امروزه به دلیل فعالیتهای اصلاحی تا 30 گلبرگ نیز در آنها دیده میشود.
کاشت لیسیانتوس و بستر مناسب برای کاشت لیسیانتوس
این گیاه عمدتاً از طریق بذر تکثیر میشود. به دلیل ریز بودن بذر کاشت مستقیم بذر در مکان اصلی دشوار است، لذا بهترین راه استفاده از نشاء پرورش یافته در شرایط کنترل شده است.
شرایط محیطی تولید لیسیانتوس
لیسیانتوس در طبیعت به صورت یک گیاه دو ساله رفتار میکند به صورتی که گیاهان جوان به شکل رزت زمستان گذرانی میکنند و در بهار ساقهی گلدهنده رشد کرده و گلدهی قبل از فرا رسیدن تابستان رخ میدهد.
بعد از جوانه زنی بذرها، نشاها در حالتی که 5-4 برگ دارند انتقال داده میشوند که گلهای با کیفیتی تولید میکنند. لیسیانتوس حدود 5-4 ماه پس از کاشت بذر شروع به گلدهی میکند و طول دوره گلدهی آنها حدود 2-1 ماه بسته به رقم و شرایط تولید است.
دمای مناسب برای کاشت لیسیانتوس
این گیاه نیازمند یک دوره 6 تا 9 ماهه است تا وارد مرحله گلدهی گردد. میانگین دمای بین 15 تا 18 درجه سیلسیوس (شب 17-10 درجه سیلسیوس و روز 24-21 درجه سیلسیوس).
نور مناسب برای کاشت لیسیانتوس
گلدهی لیسیانتوس هم تحت تاثیر شدت نور و هم طول روز قرار میگیرد. لیسیانتوس برای گلدهی نیاز به نور حدود 30 تا 40 هزار لوکس و 12 تا 13 ساعت نور در 24 ساعت دارد.
آبیاری لیسیانتوس و تغذیه لیسیانتوس
به طور کلی لیسیانتوس از دسته گیاهانی است که نیاز بالایی به عناصر غذایی در حین پرورش دارد. در اثر ناکافی بودن عناصر غذایی در دسترس، گیاه کوتاه شده، رشد و نمو ساقههای جانبی کاهش پیدا کرده و تعداد گل کم میشود، بدون آن که علامت خاصی بر روی گیاهان مشاهده شود که گرسنگی پنهان نامیده میشود.
نگه داری و داشت لیسیانتوس
در مراحل اولیهی رشد گیاه، آبیاری به صورت آبپاشی و سپس با رشد و توسعه مناسب سیستم ریشهای استفاده از آبیاری قطرهای توصیه میگردد. مانند پرورش همهی گلهای شاخه بریده در گلخانه، باید توجه داشت که تنظیم شرایط محیطی داخل گلخانه به یکدیگر وابسته هستند.
زمان بندی تولید لیسیانتوس
جوانهگیری به صورت حذف جوانهی انتهایی در این گیاه برای تحریک انشعاب شاخهها و افزایش میزان گلدهی و همچنین افزایش طول دورهی گلدهی انجام میگردد.
6 هفته بعد از کاشت، گیاه از بالای سومین میان گره هرس میشود. این عمل گلدهی را تا دو هفته به تاخیر خواهد انداخت اما موجب افزایش گل در هر گیاه میشود به دنبال آن گلها یکدست و یک شکل میشوند
امکان تولید زمستانهی لیسیانتوس نیز در گلخانه وجود دارد. در زمستان تولید در واحد سطح کمتر بوده و طول روزهای کوتاه یک عامل محدود کننده است. در زمستان به دلیل ذخیره شدن کربوهیدراتها در گیاه، رشد بهتر و ساقهها ضخیمتر هستند، اما گلدهی با تاخیر همراه خواهد بود.
در طول دورهی رشد اولیه، دمای گلخانه نباید از 20 درجه سیلسیوس تجاوز نماید و بهترین دما حدود 18-15 درجه سیلسیوس است و پس از آن دمای بهینه برای شب 18-15 و برای روز 20-18 درجه سیلسیوس میباشد و تا زمان برداشت حفظ میشود.
آفات و بیماری های لیسیانتوس
آفات لیسیانتوس
مانند همیشه یادآوری میشود با رعایت نکات بهداشتی و پرورشی در گلخانههای استاندارد میتوان از بسیاری از آفات و بیماریها پیشگیری کرد. مهمترین آفت لیسیانتوس تریپس است که در صورت آلودگی گلخانه به آن لازم است مبارزه شیمیایی با آن انجام شود. مگسهای مینوز، شتهها و مگس سفید از جمله آفات لیسیانتوس هستند که موجب خسارت به آن میگردند.
بیماریهای لیسیانتوس
پوسیدگی ریشه و طوقه، سفیدک پودری و دروغین، لکه برگی، بوته میری گیاهچه و بیماریهای ویروسی مختلفی چون: (CMV)، (TuWV)، (TSWV)، (BBWV)، (BYMV)، (BYMV) موجب خسارت به لیسیانتوس میگردند.
نابسامانی فیزیولوزیکی لیسیانتوس
سوختگی حاشیه و نوک برگ در اثر کمبود کلسیم، عدم یکنواختی طول ساقهها با دماهای بالا و مسمومیت توسط ریزمغذیها از جمله اختلالات لیسیانتوس میباشد.
برداشت و فیزیولوژی پس از برداشت لیسیانتوس
بعد از تشکیل ساقهی گلدهنده، هر بوته گل بین 10 تا20 شاخه گل تولید میکند و چون بر روی هر شاخه گل(گلآذین) تعدادی گلچه وجود دارد، گل باید به صورت خوشهای برداشت شود. زمان برداشت این گل زمانی است که دو تا شش گلچه بر روی گلآذین باز شده داشته باشد.
