زیره سبز با نام علمی Cuminum cyminum L.، نام تیره(Umbelliferae) یا (Apiaceae) و نام مشترک(Cumin) میباشد همچنین زیره سبز بهعنوان یک گیاه دارویی و ادویهای از روزگاران کهن مورد استفاده قرار میگرفته بهطوری که در کتاب مقدس (Ebers Papyrus)1550 سال قبل از میلاد به شناخت بذر زیره اشاره شده است.
میتوان این گیاه را مانند چای دم کرد و روزی یک فنجان از آن را نوشید ( 2تا3قاشق چای خوری از گیاه به ازای هر فنجان آب جوش). این کار سبب تعریق بیشتر بدن و کاهش تب میشود. همچنین اگر این جوشانده با اسانس نعناء به خوبی ترکیب شود محلول بسیار خوبی برای درمان سرماخوردگی است.همچنین یک فنجان از این جوشانده میتواند اشتها را تحریک کند. میتوان از قطره عصاره این گیاه نیز استفاده کرد و 2تا 3قطره از آن را سه بار در روز میل کرد.
درمان مشکلات سیستم تنفسی: ضد حساسیت، قابض مخاط، ضد احتقان، خلطآور، عصاره روغنی (حاصل عصارهگیری از گل)، ضد التهاب و ضد اسپاسم، مرطوبکننده پوست، پاککننده آرایشی، ضد شوره سر، محرک رشد مو و التیامدهنده موضعی (کاربرد در ساخت شامپوها).
بومادران گیاهی است که از گلهای آن اسانس روغنی خوشعطر و فرار به رنگ آبی روشن استخراج میشود. در هر 100گرم گل، 120-100میلیگرم آزولن است. اسانس به روش تقطیر با آب و بخار به دست میآید و مقدار آن 5-3 کیلوگرم در هکتار برآورد شده است. بومادران دارای اینولین و کمی تانن است که در اروپا به عنوان تببر استفاده میشود. حاوی فلاونوئید با خواص ضد اسپاسم، آنتی اکسیدان، ضد سرطان و التهاب، تعدیلکننده سیستم ایمنی بدن و محافظتکنندگی کبد میباشد.
- وجین مرتب علفهای هرز؛
- آبیاری کافی و منظم با توجه به شرایط آب و هوایی منطقه؛
- مبارزه با آفات و بیماریها.
همانطور که پیشتر ذکر شد، بومادران نباید در معرض سرما و بادهای سرد قرار گیرد.
ادامه مطلب: مبارزه با آفات، بیماری ها و علف های هرز بومادران
بومادران بومی نیمکره شمالی زمین است. گیاه بومادران اصالتاً متعلق به اروپا مخصوصاً نواحی کوهستانی اروپا و آسیای غربی است؛ اما در مناطقی مانند آمریکای شمالی نیز گسترش دارد. این گیاه در ارتفاعات 1500تا 2200متری میروید. بومادران علف هرز مزارع است و به صورت خودرو در دشتها ومناطق کوهستانی دیده میشود. نوعِ خودروی آن درکنار مزارع شخم خورده، جادهها، مراتع، چراگاهها، شیبهای کوهستانی و در محلهای خشک و آفتابگیر هم رویش دارد.
Achillea millefoliumمیلفولیوم، بهمعنی هزاربرگ است.
common yarrow
نام رایج در ایران: بومادران.
ادامه مطلب: بومادران و ردهبندی و مشخصات گیاهشناسی بومادران
هدف از تولید مرزنجوش، برداشت سرشاخه های اندام های رویشی (برگ و گل) است که از آن ها اسانس و مواد مؤثر دیگری مانند تیمول، فلاونویید، موسیلاژ، ترپن ها و روغن به دست می آید. مرزنجوش بیش تر در کشورهای اروپایی تولید می شود. برای مثال میزان تولید کلی مرزنجوش در فرانسه 500-350تن، در آلمان 600تن، در انگلستان 150تن، و در هلند 150تن است.
ایران به عنوان کشوری با شرایط اقلیمی بسیار متنوع، دارای تعداد زیادی گونههای گیاهی با خواص دارویی فراوان است. این گیاهان کاملا به شرایط آب وهوایی زیستگاههای خود سازش یافته اند و به همین سبب بسیاری از کشاورزان بومی در چنین مناطقی کشت گیاهان دارویی سازگار را انتخاب کردهاند.
گل راعی به راحتی توسط بذر تکثیر شده و زمان مورد نیاز برای جوانهزنی بذر آن بین 7تا 28روز متغیر است و حدود 50درصد بذرها یک هفته پس از کاشت جوانه میزنند. تحقیقات نشان داده است که بذر گل راعی دارای خواب فیزیولوژیک بوده و پس از رسیدن، بذرها به یک دوره 4تا 6ماهه نیاز دارند تا برای جوانهزنی آماده شوند.
هوفاریقون با نام علمی (Hypericum perforatum L.)که به گل راعی، علف چای، هزار چشم و گل شهناز هم معروف میباشد و در برخی مناطق به اشتباه (چای کوهی) خوانده میشود، هوفاریقون که در زبان انگلیسی St.John Wortنامیده میشود، گیاهی علفی و پایا متعلق به تیره Clusiaceaeو زیر تیره Hypericaceaeمیباشد، که معمولاً به صورت خودرو (علفهرز) در میان کشتزارهای گندم و ذرت یافت میشود.